21-02-08

Vrije bijdrage : Belgische reactionairen in de bres voor “Kosova”

Door Eddy Hermy, algemeen coördinator NSA (Solidaristen)http://nsalternatief.wordpress.com/De Albanees-Kosovaarse eerste minister Hashim Thaçi wil de onafhankelijkheid van Kosovo uitroepen. De meeste lidstaten van de EU zijn ervoor gewonnen. Hetzelfde geldt voor de establishmentfiguren in België, met de blauwe circusbaron Herman De Croo op kop. Dat is op zijn minst verbazend, want de Barroso’s en de De Croo’s van deze wereld zijn (rabiate) tegenstanders van elke Belgische staatshervorming. Nog zo’n belgicistisch geval dat Thaçi steunt, is onze minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht. Er zijn natuurlijk politici genoeg om te viseren voor de tegenstrijdigheden in hun denken en handelen. Maar het zijn (helaas) niet wij die de politici maken en kraken. Dat doen de media vooral. Net zoals de politieke macht is de mediatieke macht geconcentreerd in handen van weinigen. Het zijn ook de media die ons (des)informeren over Kosovo. Welke belangen werkelijk spelen, vernemen we zelden van hen.

De Russische president Vladimir Poetin sloeg vorige week de nagel op de kop tijdens zijn persconferentie. Hij hekelde de dubbele maatstaven of de selectieve verontwaardiging van de internationale gemeenschap over Kosovo. Er zijn voorbeelden legio van niet-erkende staten die de facto onafhankelijk zijn, maar die niet internationaal erkend (zullen) worden. Poetin verwees naar Noord-Cyprus, maar ook naar Abchazië en Zuid-Ossetië. Een ander geval van selectieve verontwaardiging of media-aandacht zou men ook de manier kunnen noemen waarop de tegenstanders van diezelfde Poetin steeds als “liberaal-democratische hervormers” worden voorgesteld, terwijl het eigenlijk vooral gaat om gehate en gevluchte Joods-Russische schurken. Die laatste hebben niet toevallig dikwijls goede banden met elitaire kringen in Amerika, niet in het minst met de lobby’s van de neoconservatieven en de initiatieven van George Soros. Ook selectief separatisme is niets nieuws. Het wordt al langer tegen Rusland uitgespeeld. Zo ontving president G.W. Bush in betere tijden nog de leiders van het Tsjetsjeense separatisme in het Witte Huis. Daarnaast was de bekende strateeg Zbigniew Brzezinski ook voorzitter van het American Committee for Peace in Chechnya dat diezelfde separatisten verdoken steun bood.

Waarom zou de internationale gemeenschap zich laten opjagen door Thaçi? De voorbeelden van niet-erkende staten zijn zoals gezegd legio. Zo hebben de VSA en de VN decennialang geweigerd de Volksrepubliek China te erkennen, ten voordele van de Republiek China (Taiwan). Hetzelfde lot was ook de Volksrepubliek Kampuchea beschoren, gesticht door Vietnam nadat het de Rode Khmer had verdreven naar Zuid-Cambodja. De VSA bleven echter Democratisch Kampuchea van de Rode Khmer erkennen. Dat was voor alle duidelijkheid het beruchte regime van de killing fields. Ook het lot van de Palestijnen is genoegzaam bekend. Zij leven al 60 jaar in een gevangenis van beton en prikkeldraad met de belofte dat ze op een mooie dag in een deel van hun eigen land volwaardige burgers zullen zijn. Dat is dan ook weer (terecht) een reden voor vele Arabische staten om de Zionistische Entiteit niet te erkennen. Als het de VSA past, kunnen erkenning en onafhankelijkheid dus gerust decennia wachten. Kosovo zou echter géén dag kunnen wachten. Het ene conflict is duidelijk het andere niet. Waarom is bijvoorbeeld Vlaamse of Palestijnse onafhankelijkheid niet dringend en Kosovaarse wel?

Er zijn verschillende redenen te bedenken waarom de VSA baat hebben bij de onmiddellijke onafhankelijkheid van Kosovo. De gemakkelijkste reden is dat de VSA dan zonder veel militaire inspanning een vazallenregime in de schoot geworpen krijgen. Na de debacles om in het Midden Oosten zulke pro-Amerikaanse en pro-Israëlische regimes te vestigen is elke opsteker meer dan welkom. Een andere reden is dat de Balkan al sinds mensenheugenis een strategisch erg belangrijk gebied is (het Donau-bekken). En strategisch denken is op lange termijn denken en vele factoren in rekening brengen. De Amerikanen denken – anders dan de Europeanen – op een (geo)strategische manier. Het Amerikaanse streven naar (militaire) inplanting in de Balkan is begonnen onder Clinton. Niettemin fungeert de Albanese maffia al sinds de Koude Oorlog als een soort ondergronds netwerk voor de VSA. Zo ook hebben ze dankzij de Albanese maffia het UCK kunnen activeren. Het is die maffia die in samenwerking met de NAVO over het onafhankelijke Kosovo de plak zal zwaaien en de laatste Serviërs waarschijnlijk zal verdrijven of vermoorden. De VSA zijn het UCK beginnen te bewapenen op een ogenblik dat het regime van Milosevic hun een doorn in het oog werd. Milosevic heeft zich sinds de jaren ’80 opgeworpen als de verdediger van de (autochtone) Servische minderheid in Kosovo, toen die laatste steeds meer het mikpunt werd van Albanees geweld. Een andere mogelijke reden waarom Kosovo zo dringend onafhankelijk moet worden, is natuurlijk de druk van het nijpende grondstoffentekort. De aanleg van en de controle over pijpleidingen zijn heel belangrijk, vandaar dikwijls de grote rivaliteit tussen Russen en Amerikanen. Dat geldt zelfs voor de Balkan, want het Russische Gazprom en het Servische NIS voeren nu onderhandelingen over een nieuwe pijpleiding naar Italië. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Het separatisme dat hier bekritiseerd wordt, heeft weinig met identiteitsbehoud te maken. Het is vooral een instrument in het geopolitieke spel van de grootmachten. In dit geval niet zozeer van Rusland, dat zich defensief opstelt in de hele kwestie. Rusland is op vlak van hard power (militaire macht) dan wel een grootmacht, maar het is dat niet op vlak soft power (invloed en beïnvloeding). Om binnen de internationale gemeenschap een gevoel van selectieve verontwaardiging te scheppen is vooral soft power nodig. Die soft power hebben de VSA dankzij de diepgaande veramerikanisering van de “westerse” volkeren. De regering Clinton kon destijds dan nog op veel meer bijval rekenen van de Europese publieke opinie dan de (falende) regering Bush. Aan haar hebben we dan ook de Kosovo-kwestie en de NAVO-terreur te danken. De regering Clinton heeft alles in gang gezet. Dat geostrategie of geopolitiek niet verandert om de zoveel jaar bewijst ook het feit dat Europa al decennialang een verzwakt en verdeeld continent is, ondanks alle schijn van een Europese “Unie”. De VSA doen er alles aan om Europa zo te houden en de kwestie Kosovo is een zoveelste instrument in hun vuile spel. De Russen zijn de enige Europeanen die het potentieel hebben om de VSA strategisch van antwoord te dienen en die dat ook meer en meer doen, naarmate ze verder worden “omsingeld” door de VSA. Ze beseffen beter dan wie ook welke manipuleerbare instabiliteit van Kosovo kan uitgaan voor de hele Europese ruimte.

N-SA steunt de identitaire strijd van alle volkeren in en voor hun eigen land. Dat wil in dit geval zeggen: van de Serviërs in Kosovo. Maar tegelijk is N-SA op zijn hoede voor confrontatie en polarisatie ten voordele van derden. Het is dus zowel aan de Albanese als de Servische Kosovaren om zich niet langer te laten opzetten ten voordele van buitenlandse (Amerikaanse) belangen. De Albanese Kosovaren hebben immers (ook) geen enkel belang bij een pseudo-onafhankelijke dwergstaat, die niets anders zal zijn dan een maffieus NAVO-protectoraat. Een duurzame oplossing en vrede voor Kosovo kan alleen onder Europeanen worden onderhandeld. De Amerikanen dienen te worden uitgesloten van de onderhandelingen. Zij zijn volstrekt onbetrouwbaar: nu eens stokebrand, dan weer vredesduif. Tegenwoordig is het echter zo triestig gesteld met potentiële Belgische en Europese onderhandelaars dat zelfs geen Amerikaanse bemoeienissen meer nodig zijn om de toestand te verergeren. Onze elites behartigen zo al de Amerikaanse belangen. De Belgische reactionairen kiezen daarom voor Albanees Kosova, de Vlaamse revolutionairen voor Servisch Kosovo!kosovo_is_serbia

18:36 Gepost door Kris Roman in Kosovo en Metohiya | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.